wracam znów na Wawel ,bowiem zawsze nieuchronnie przychodzi moment ,kiedy rozstać trzeba się .

No niestety ,lecz tym razem mnie dopadły ,one głodne i ja też !

strach się bać ,że zostaną kiedyś po nas mury i gołębie głodne...

znów u siebie....

poleż Sobie ma Uteja

spocznij

spracowałaś się...

żeby mnie podpierać trzeba siły ....

jeszcze tylko drobne podarunki dla Wawelu

był obdarowany

wielokrotnie

I KAPLICA GEREONA TEŻ !

ALE ODJEŻDŻAJĄC TRZEBA COŚ ZOSTAWIĆ....